Czy wino różowe robi się z róży?

Zgodnie z trendem Barbie i koloru różowego, który zalewa nas ze wszystkim stron, ja także dołączę się do niego i postaram się przybliżyć wam wino różowe.

Wciąż mamy gorące lato, a chłodne wino różowe w takie ciepłe wieczory to, jak fatamorgana na pustyni.

Wino różowe przeżywa w ostatnich latach prawdziwy boom na świecie, stając się uwielbianym zarówno przez najbardziej doświadczonych konsumentów, jak i bardzo młodych, przyciąganych nieodpartym różowym kolorem.

Czy pomimo tej rosnącej tendencji wciąż zastanawiacie się, w jaki sposób uzyskuje się wino różowe? Wciąż jesteście przekonani, że wino różowe, to pewnie z róży albo z różowych winogron, a może powstaje przez zmieszanie wina czerwonego i białego?

Obalmy te mity i koniec w końcu, raz na zawsze odkryjmy jak się produkuje wino różowe.

Jest wiele sposobów na uzyskanie różowego koloru wina, ale najbardziej popularne są dwie:

• przez macerację czerwonych (z wyjątkami) winogron
• przez „salasso” z włoskiego „upuszczanie krwi” lub „saignée” u Francuzów

W pierwszej metodzie przez macerację, najczęściej, winogrona (wyłącznie czerwone, z należytymi wyjątkami) są zbierane specjalnie w celu wyprodukowania wina różowego. W związku z tym przeprowadza się wczesne winobrania, poszukując właściwej równowagi między kwaśnym składnikiem winogron a zawartością cukru. Po zmiażdżeniu winogron, skórki i nasiona są macerowane w moszczu (jak ma to miejsce również w przypadku czerwonego wina), ale w przypadku wina różowego przez bardzo krótki czas. Czas różni się w zależności od odmiany winorośli i pożądanego rezultatu (zazwyczaj od kilku godzin do maksymalnie dwóch dni). W tej fazie ważne jest, aby dodać siarczyny i schłodzić moszcz, aby opóźnić rozpoczęcie fermentacji i sprzyjać uwolnieniu związków aromatycznych oraz substancji barwiącej. Po tym etapie moszcz jest oddzielany od części stałej i kontynuuje fermentację dokładnie tak, jakby był moszczem wina białego. Dlatego słuszne jest stwierdzenie, że winifikację wina różowego otrzymuje się począwszy od winifikacji czerwonej i kontynuując winifikację białą.

W drugiej metodzie, jak cyrulik upuszczał krew, tak producent wina w ciągu pierwszych godzin maceracji czerwonego moszczu, po osiągnięciu pożądanego koloru, ze zbiornika pobiera pewną ilość moszczu (do 20-30% masy), który następnie będzie kontynuował fermentację, ale jak wina białe, czyli bez skórek. W ten sposób czerwone wino ze zbiornika początkowego będzie bardziej „skoncentrowane”, podczas gdy z odlanego moszczu otrzyma się świeże i pachnące wino różowe. Technika ta, powszechnie stosowana przez producentów różowego szampana, jest uważana przez niektórych za mniej szlachetną, ponieważ otrzymane wino różowe jest czasami uważane za produkt „wtórny”.

Krótka maceracja i upuszczanie krwi to nie tylko dwie techniki produkcji wina różowego pozwalające uzyskać wino różowe. W rzeczywistości istnieją wina różowe z kupażowania (mieszania różnych moszczów) i wina różowe z bezpośredniego tłoczenia. Kupaż win białych i czerwonych jest dozwolony tylko w przypadku różowych win musujących, a co do wszystkich innych rodzajów win różowych jest prawnie zabroniona. Wina różowe z bezpośredniego tłoczenia, otrzymuje się przez powolne wyciskanie kiści winogron (całych lub pozbawionych łodyg), z których spływa jasnoróżowy moszcz i jest winifikowany na biało, bez maceracji na skórkach.

Niezależnie od zastosowanej techniki winifikacji wina różowego, wina różowe zwykle fermentują w pojemnikach stalowych lub cementowych, a następnie są stabilizowane, filtrowane i butelkowane.

Cechy wina różowego, zakładając, że zależą one od wielu czynników, przede wszystkim od odmiany winorośli i czasu maceracji na skórkach: każde wino będzie miało zatem swoje cechy szczególne i aspekty.

Ogólnie rzecz ujmując, wino różowe nie jest winem odpowiednim do przechowywania, leżakowania, starzenia. Przyjmuje się, że należy spożywać je do 2 lat od zabutelkowania. Istnieją jednak niezbędne wyjątki: istnieją wina różowe o dobrej strukturze polifenolowej, które wraz ze składnikiem kwasowym i dyskretną zawartością alkoholu zapewniają dobrą konserwowalność, zwiększając złożoność i elegancję oraz nadając pikantne i intrygujące trzeciorzędowe aromaty.

Jakie są kolory różowego wina?

Paleta różowego wina jest bogata i zróżnicowana: od jasnoróżowego, po kwiat brzoskwini, poprzez malinę, kolor łososiowy, koralowy i skórkę cebuli. Nazwy gradacji chromatycznych są liczne i pomysłowe, niektóre nawet nadawały nazwę słynnym winom: tak jest w przypadku Chiaretto DOC i Cerasuolo d’Abruzzo DOC, odpowiednio bordowego różu i wiśniowego różu. Kolejność intensywności są ogólnie wskazane: Soft Rose, Cerasuolo Rose i Chiaretto Rose.

Wina różowe charakteryzują się  delikatnym zapachem, ale jednocześnie odurzającym. Krótka maceracja na skórkach daje znakomity kwiatowy bukiet (geranium, róża, jaśmin) lub od owoców leśnych, takich jak porzeczki, malina, poziomki, poprzez nuty wiśni i żółtej miazgi, ale także cytrusów: grejpfruta,  skórka mandarynki i pomarańczy.

Na podniebieniu wino różowe jest świeże i gładkie: tanina, wspomniana przed chwilą, jest ogólnie wspierana przez zbilansowaną kwasowość, która sprawia, że wino różowe jest idealnym winem na lato. Cechą bardzo cenioną w winach różowych jest smak solny i mineralny, przyjemnie orzeźwiający: przykładem są wina Etna rosé i Rosé z Salento.

Wina różowe, ze względu na dobrą kwasowość, bardzo dobrze nadaje się do refermentacji: w ten sposób uzyskuje się lekko musujące wina różowe i wina musujące, świeże i nadające się do picia. Różowe bąbelki są tak cenione, że ostatnio Consorzio del Prosecco DOC dało zielone światło na produkcję Prosecco Rosè.

Po zapoznaniu się z tym, jak powstaje wino różowe i jakie są cechy wina różowego, przejdźmy do szczegółów, odkrywając główne rodzaje wina różowego.

• Vin gris

Vin gris jest bardzo popularne we Francji, to wina jasnoróżowe. Jak zrobić wino różowe „vin gris”? Wina te są wytwarzane z winogron o niskiej zdolności barwiącej (Cinsaut, Grenache Gris), które są winifikowane zgodnie z tymi samymi procedurami, co winifikacja win białych. Nie ma zatem maceracji, a uzyskany kolor jest wynikiem samego zgniatania.

• Blush wine

Są one produkowane techniką podobną do vin gris w Stanach Zjednoczonych. To wina otrzymywane z białej winifikacji czerwonych winogron (najczęściej stosowany jest Zinfandel). Uprawiane w Ameryce, zwykle mają dość słodki smak i charakteryzują się lekkim musowaniem, cechy, które czynią je idealnymi winami do aperitifów.

• wina jednodniowe i wina nocne

Jest to rodzaj win różowych otrzymywanych z maceracji skórek z moszczem: są to wina o intensywniejszym różowym kolorze i nieco bardziej sugestywnej strukturze taniny. Wina jednodniowe nazywamy tak, jeśli maceracja trwa około 6-12 godzin, a winami jednej nocy, jeśli maceracja na skórkach trwa od 24 do 48 godzin.

Wina różowe są doskonałe do przystawek rybnych, z bogatymi, ale delikatnymi daniami, takimi jak risotto. Ale również z niektórymi wędlinami, z białym mięsem, daniami z warzyw, i deserami owocowymi.

Cin Cin